- Памяці 128-мі
-
![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif?v=91.7)
hurnievic- May 7th, 21:14
- Паліна Рэспубліка на "Белсаце"
-
- hurnievic
- May 5th, 19:40
- "Два на два": распад СССР
-
- hurnievic
- December 13th, 2011
У суботу на Белсаце.
- "Два на два": справа "мінскіх тэрарыстаў
-
- hurnievic
- December 12th, 2011
- Пытанне дня
-
- hurnievic
- December 5th, 2011
Прачытаў, што мужчыны ў Польшчы здраджваюць часцей, чым жанчыны. Сярод мужчын, прынамсі адзін раз, зраджавалі сваім партнёрам - 34%, а сярод жанчын - 19%. Пытанне дня - з кім здраджаюць польскія мужчыны?
- Вока за вока?
-
- hurnievic
- December 4th, 2011
Аказваецца, што Любоў Кавалёва (маці асуджана на расстрэл за тэракт у мінскім метро) жыве ў Мінску ў сям'і пацярпелых ад тэракту. Яны самі прапанавалі ёй спыніцца ў іх кватэры. Што тут можна яшчэ дадаць!?
- (no subject)
-
- hurnievic
- November 30th, 2011
- Нашы ў Ізраілі
-
- hurnievic
- November 19th, 2011
- Рэха нарвежскай трагедыі
-
- hurnievic
- July 27th, 2011
Славамір Адамовіч: Брэйвік – нармальны й адэкватны грамадзянін. Было б вельмі проста сьпісаць усё на аднаго чалавека. Ня думаю, каб нарвэжцы былі ажно настолькі недалёкімі, каб так зрабіць.
Дзьмітры Плакс: Cусьветнавядомы швэдзкі дабрабыт пабудаваны імігрантамі. Можна набраць фактаў і пра злачынцаў, якія паходзяць не са Швэцыі й г.д. Але ж злачынствы ўчыняюцца не нацыянальнасьцямі, а людзьмі.
- Нават і мільён можа быць ні чым, калі кожны сам сабе
-
- hurnievic
- July 14th, 2011
Ларыса Геніюш расказвала мне такую гісторыю. Яе знаёмы быў у ГУЛАГу. Іх спачатку сагналі ў вялізны барак, там былі тысячы людзей. І вось выдзяляюць хлеб на ўвесь барак. Вызначылі людзей, якія гэта рабілі. Хлеб прыносілі, адчыняліся дзьверы і ўваходзілі тры крымінальнікі з нажамі й забіралі гэты хлеб. І так кожны дзень. Усе галадаюць, і тысячы людзей нічога ня могуць зрабіць супраць трох крымінальнікаў, таму што кожны сам сабе. Нават і мільён можа быць ні чым, калі кожны сам сабе. Скончылася гісторыя тым, што першымі аб’ядналіся эстонцы. У іх была аснова для аб’яднаньня, яны адчувалі, што “мы – эстонцы, свабодны народ”. Яны кінуліся на гэтых бандытаў, і тады кінуўся ўвесь барак. Гэта гісторыя, але яна вельмі павучальная да таго, што рэжым хоча запалохваць усіх і не дапусьціць да кансалідацыі людзей. Трэба, каб кожны адказваў толькі за сябе, і каб кожнага можна было палохаць. Таму трэба шукаць такія стратэгіі, якія яднаюць людзей на агульных інтарэсах, каб яны адчулі локаць адзін аднаго, вось тады можна будзе змагацца.
(Зянон Пазьняк, інтэрвію са жніўня 2010 г.)
